In memoriam Henk Overgoor

Afgelopen donderdag, 23 april, is Henk “kappertje” Overgoor, op 75-jarige leeftijd, overleden aan de gevolgen van het Coronavirus. Henk was van 1987 tot 1991 trainer van vv Zeddam.

Ik was toen zelf speler van het 1e elftal. Wij hadden een enorm talentvolle groep, met veel voetbalkwaliteit, maar in de (toendertijd) 2e klasse GVB ging het vooral om mouwen opstropen en bikkelen. En dus deden we jaarlijks mee om het kampioenschap, maar moesten het aan het einde altijd afleggen op karakter.

Henk kwam in 1987 van de Graafschap, waar hij al 6 jaar jeugdtrainer was. Hij wilde graag senioren trainen en vond in Zeddam een geschikte kandidaat. Henk was een heel andere trainer, dan we tot dan toe hadden gehad. Hij was natuurlijk profvoetballer geweest, maar vooral ook een heel sociaal persoon. Daarnaast wist hij ons een beetje van de profvoetballers-mentaliteit mee te geven. En dat resulteerde in 1991 in het kampioenschap. Henk vertrok toen, maar liet een prachtige groep achter, die vervolgens 3 jaar achter elkaar promoveerde (en 4e klasse KNVB ging spelen).

Maar wat typeerde Henk nu? Een paar anekdotes:
– Henk was enorm gedreven. Je moest hem ook altijd bellen, als je je wilde afmelden voor een training. Geen enkele reden was goed genoeg voor Henk. Steevast kreeg je de opmerking: “ik ging op de bruiloft van mijn broer eerst nog trainen!”
– Hij dwong ook enorm veel respect af met zijn voetbalkwaliteiten. Deed op een training alles voor. Bij een afwerkoefening schoot hij dan de bal haarfijn in de kruising. Als Wilfried en ik dan zeiden (wij waren linksbenig) dat dat geen kunst is als je rechtsbenig bent, dan legde hij de bal weer klaar en schoot hem vervolgens met links haarfijn in de kruising…
– Henk was ook een verenigingsman: hij was aanwezig bij alle activiteiten voor de jeugd,  deed mee met de snertloop, organiseerde een trainingsdag voor pupillen, was aanwezig bij wedstrijden van de lagere elftallen en deed zelfs wedstrijden mee, als er gebrek was aan spelers.
– In het kampioensjaar waren wij op 30 april (Henk zijn verjaardag was op Koninginnedag) uitgenodigd om wat te komen drinken. De zondag erna speelden wij onze kampioenswedstrijd tegen Halle. Henk heeft die dag we 25 keer gezegd: “jongens, jullie kunnen mij geen mooier verjaardagscadeau geven, dan zondag kampioen worden!”.

Henk combineerde een enorme winnaarsmentaliteit met een fantastisch sociaal karakter. Ik ben er van overtuigd dat dat ons de successen van die tijd heeft gebracht.
Henk was enorm sportief en zorgde goed voor zijn lichaam. Ik ben hem later nog vaak tegen gekomen bij Gendringen, en dan was hij nog altijd één van de fitste spelers op het veld. Wat is het dan schrijnend en oneerlijk dat Henk het slachtoffer is geworden van dit verschrikkelijke virus.

Wij wensen Ans en de rest van de familie heel veel sterkte bij het verwerken van dit verlies. Wij zullen Henk erg missen en ik ben dankbaar hem gekend te hebben en met hem te hebben mogen werken.

Namens het bestuur,

Ingo Nieling