In Memoriam Toon Wissink

Afgelopen week bereikte ons het droevige bericht, dat Toon Wissink plotseling is overleden. Toon was maar liefst 65 jaar (!) lid van onze vereniging.

Toon was een echte verenigingsman. Hij is op zijn 14e lid geworden en sindsdien niet meer weg te denken uit onze vereniging. Toon is tot 1993 – dus tot zijn 53ste – actief geweest als voetballer. Daarin kende hij hoogte- en dieptepunten. Hij omschreef zelf het winnen van de GVB-beker met het 2e elftal in 1968, als zijn grootste succes (zie foto hieronder). 

Na zijn actieve carrière werd Toon leider van de lagere senioren, tot 2001. Daarna werd hij actief lid van de vrijdagmorgenploeg, waar hij samen met zijn kompanen het sportpark verzorgde. Dit deed hij met veel liefde, Toon was een trouw lid en iedere vrijdagmorgen aanwezig.
Afgelopen december gaf Toon aan dat het genoeg was: hij had steeds meer moeite om het fysiek te kunnen opbrengen.

En de wijze waarop hij dit te kennen gaf, typeert hem. Ik kwam hem het kerstpakket brengen, waarop Toon aangaf dat hij stopte met de vrijdagmorgenploeg en of ik dat even wilde doorgeven aan de rest. Hij wilde geen poespas en geen groot afscheid, nee, gewoon stoppen, klaar.

Toon typeerde zichzelf ooit in een interview in de Topknaller als iemand die nooit opgeeft, maar gaf ook aan dat zijn slechtste eigenschap zijn koppigheid was. Het feit dat hij dat van zichzelf vindt, zegt veel over zijn karakter. Niet lullen maar poetsen, maar wel iemand met een klein hart. Toon stond altijd klaar om te helpen, maar hoefde vooral niet teveel aandacht.
Ook dat bleek afgelopen december: door een misverstand hadden wij gemist dat Toon ook 65 jaar lid was. Toen wij dat wilden herstellen, wilde Toon daar niets van weten. Hij wilde niet op de nieuwjaarsreceptie in het zonnetje worden gezet, was helemaal niet nodig volgens hem…

Toon en Wies bezochten ook nog trouw iedere thuiswedstrijd van het 1e elftal. We zullen dit enorm gaan missen. Toon werd 80 jaar.

We wensen Wies, Mark en Kitty, Hielke en Niels en de rest van de familie heel veel sterkte bij het verwerken van dit verlies.

Namens het bestuur,

Ingo Nieling